Weekend Oncalls!!- IaminworkJeremy

Days roll and nights come, winter breeze and sun that's hot,
Weekdays and weekends, the difference that I know not;
For the doctor I am, busy saving lives so,
Bliss in I was, doing the best job on earth, I know.

I do work 24X7 already, Dear Jeremy thinks I don't,
Well! what does he know to be in our shoes, that he won't,
Prioritise that i do, who should I see first,
Lives that we heal while hiding our needs that we must.

Little old lady, who fell off the stairs and broke her hip or
The girl who is so sick, she is scoring NEWS which is way more
Or the young fella who has overdosed and lying in the shiver
And the man who is bleeding everywhere as he has damaged his liver

All of those are mine, and I tend them with care and my heart
Wish my job would be so much easy, if staffing were not always short
Green eyes I do have, when I see others enjoying the weekends
Hardly see my family while trying to meet the ends

I am in work Jeremy, weekends or weekdays,
I don't care that you think saturdays are mondays,
But I do want my pay, coz I have worked very hard so,
And I still do, and always try to be the best I know.

-
Sh

P.C: Thanks Dimple for asking me to write poem and shruthi for the topic!! And Vaidu, next one will be for you!!

ಅವ್ವ

ನೀಲಿ ಗಗನದ ಅಂಚಲ್ಲಿ, ಮಂದಗಾಳಿಯ ಸೆರಗಲ್ಲಿ
ಮೂಡಣದ ಸೂರ್ಯ ಕರಗಿ ಮರೆಯಾಗುವ ಸಮಯ;
ಸಂಧ್ಯಾರಾಗಕೆ ಮರಗಿಡಗಳು ತಲೆದೂಗಿ
ನಿದ್ರಾದೇವತೆಯ ತೆಕ್ಕೆಯೇರುವ ಮುನ್ನ
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲೇರುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪು ಇನ್ನೂ ಕಾಡುತಿಹುದು ನನ್ನ
ಪರದಿಂದಿಳಿದು ಇಳೆಗೆ ಇಳಿದ ದೇವ ಪುತ್ಥಳಿಯೋ
ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ದೇವತೆಯೇ ಸರಿ
ನಿನ್ನ ನೆರಳಿಗಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಸನಿಹದ ನೆಮ್ಮೆದಿಯ ಅಲೆಗಾಗಿ
ತಹತಹಿಸುವ ಮರಿಚಿಟ್ಟೆಯ ಹಾಗಿದ್ದೆ,
ನಿನ್ನ ಸೆರಗಿನಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ತಿದ್ದೆ ನೀನು;
ಮೇರು ಕ್ಷಿತಿಜದ ಕವಲುಗಳ ಹಾಗೆ
ನಿನ್ನ ಕಬಂಧ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗತಳಾಗಿದ್ದೆ
ಎಷ್ಟೋ ಬವಣೆಗಳ ನಡುವಲ್ಲು ಮಾಸದ ಮೊಗದ ಮಂದಹಾಸ
ಮಹಾನದಿಯ ಮೌನ ಗಾಂಬೀರ್ಯ, ಅಗಾಧ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ
ನಿನ್ನ ಸಹನೆಗೆ, ನಿನ್ನ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಗೆ ಸಾಟಿಯುಂಟೆ ಎಲ್ಲೂ
ನನ್ನವ್ವ,
ಇಂದು ನಿನ್ನಿಂದ ಬಹುದೂರ ಹಾರಿರುವೆ
ಬರುವೆನೊಮ್ಮೆ ಬರಿದೆ ಮನದಿ, ನಿನ್ನೊಲವು ತುಂಬೆನ್ನ
ತನುಮನದಿ
ಜಗವನೆದುರಿಸಲು, ನೀ ತೋರಿದ ಪ್ರೀತಿಯ
ಜಗಕೆ ಧಾರೆಯೆರೆಯಲು
ನಿನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನಾ ನಡೆಯಲು..

P.S : This one s for you mom, miss you so very much

Happy Mothers Day!!

- Sh

A journey on train!

Travelling is always fun and exciting. When I say I love travelling, it doesnot necessarily mean that I like to travel to different places, visit exotic locations, meet differently indifferent people. Its just the moments when I am on moving, I relish each and every minute, enjoy the little differences in the same routine, going on in the train and outside it. The silhouettes across the window sill, daily chores of the countryside, the faraway houses and farms and the sea and the people, always make me wonder, the world is such a beautiful place to live. Although I would be on the train/bus, my mind would go dancing around, with the heart singing aloud with the mesmerizing beauty. Its not perfect, but yet its so normal, so alike back home. Everything makes me feel that I belong here, this is my home at the moment, I am not an alien anymore.

I usually spend around 14 hours every weekend in my beloved train. I eat, drink, sleep, read, write, do everything while I am on the train. Even this post is written while I am onboard. This is a little tribute to the lovely train which takes me to the place I love and brings me back home safe and soon. 

Here it comes, with the whistling sound,

My little train,  comes jolting around

With only 3 coaches, painted red, white and blue,

Running miles ahead, leaving behind misty hue.

Green grass and tall trees, moving quite fast,

Cutting castles in ruins and the shadows they cast

Stream running  close with water so pure

Is that a fish in there? I am not so sure

Kids always kids, making a mess!

Noise they make, Is that any less?

Man in the corner, looks so serene

With crosswords and puzzles, training his brain.

Child next to me with voice very sweet,

Each and every word, he would repeat;

Girl over there, in her novel she's engrossed

In the dreams of the pages, I think she's lost

Rain drops like dew, making weird shapes

Clouds all grey, with fog over the capes

Can't predict the weather, with rain pitter-patter

Its too cold, please close the shutter.

Next moment sun's glaring at you

Oh! have to wait, we are in a queue.

Crossings, I know would cause much delay,

But please go on time atleast today.

Just like a blink, time flies away

The end indeed, is not far away

Travelling always is a blitheful bliss

Fun and all fun when nothing's amiss.

My stop has arrived, the place I dwell

With a heart so heavy I bid farewell

I can't stay forever, you ought to know

You'd always have a place in my heart, I need not show.

-Sh.

( The poem is about mainly south west trains, but the photo is my favourite yet a bit stupid, grand central trains)

ವಾಸ್ತವ

ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಲು ಮರಗಳ ನೆರಳು
ನಡುವೆ ಕಾಲುಹಾದಿ, ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮೋಡಗಳ ಇಣುಕಾಟ,
ಮರದ ರೆಂಬೆಗಳ ನಡುವೆ ಜೂಟಾಟ;
ಮಳೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಮನೆ ಸೇರುವ ತವಕ, ಆಕೆಗೆ
ವರುಣದೇವನ ಮನದಿಚ್ಚೆ ಆಕೆಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲ
ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದ ಸಿಡಿಲ ಕಂಪನ,
ಹಿಂದೆಯೇ ಕೋಲ್ಮಿಂಚ ಬಾಣ, ಚಿಟಪಟ ಸದ್ದು,
ತುಂತುರು ಹನಿಗಳು ಆಕಾಶದಿಂದುದುರಿ
ಇಳೆಯ ಬೆರೆಯುತಿದೆ, ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಟಾರ್ ರಸ್ತೆಯ ತಣ್ಣಗಾಗಿಸುತಿದೆ
ಮುತ್ತಿನ ಮಣಿಯಂತೆ ಮಿನುಗುತಿಹ ಮಳೆಹನಿಯ ನೋಡುತ್ತ
ಒಂದರೆಕ್ಷಣ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿ ನಿಂತಿಹಳು
ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲಿ ಹೇಳಲಾಗದ ಆನಂದ
ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯ ಆಕರ್ಷಣೆಯೇ? ಮತ್ತೆ,
ದೂರದೂರಿನ ಇನಿಯನ ಸವಿನೆನಪೇ?
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಆಕೆಗೆ, ಆದರೂ ಮನದೊಳಗೊಂದು ಉಲ್ಲಾಸ
ಮಳೆಯ ನಿಶೆಯಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದ ಅರಿವೆಯ ಅರಿವಿಲ್ಲ
ಮನಸು ಹೊಂಗನಸ ನೇಯುತಿದೆ, ಭಾವನೆಗಳ ನೂಲಿನಿಂದ
ಈ ಕ್ಷಣ ಕೊನೆಯಾಗದಿರಲೆಂದು ಹಾರೈಸುತಿದೆ ಜೀವ ಒಲವಿನಿಂದ
ಆಗಲೇ ಮೊಳಗಿತ್ತು ಗುಡುಗು ಸಿಡಿಲಿನ ಆರ್ಭಟ,
ಆಕೆಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುತ್ತ;
ಕಲ್ಪನೆಯು ಬರಿಯ ಭ್ರಮೆಯಾಗಿತ್ತು,
ಕನಸು ನನಸಾಗದೇ ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತ...
-ಶ್

ನೆನಪು

ನಿನ್ನ ನೆನಪೇ ಹಾಗೆ,
ಮುಂಜಾನೆಯ ಮಂಜಿನ ಮುಸುಕಿನ ಹಾಗೆ,
ಇರುಳಲಿ ಕಾಡುವ ಕನಸಿನ ಹಾಗೆ,
ಚಿಗುರೆಲೆಯ ಅಪ್ಪಿದ ಇಬ್ಬನಿಯ ಹಾಗೆ,
ಮೊದಲ ಮಳೆಯು ಇಳೆಯ ಚುಂಬಿಸಿದ ಹಾಗೆ;
ಆ ಸವಿಚುಂಬನಕಾಗಿ  ಹಾತೊರೆವ ನವಿಲಂತೆ ನಾನು
ನೀ ಬರುವ ಹಾದಿಯ ಕಾದಿರುವೆ, ಗರಿಬಿಚ್ಚಿ
ತಂಗಾಳಿಯ ಅಲೆದಾಟಕೆ ಮುಂಗುರುಳು ನಲಿದಾಡುವಾಗ,
ಎಲ್ಲೋ ಮರೆತ ಪಲ್ಲವಿಯ ಗುನುಗುನಿಸುವಾಗ,
ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದೊಳಡಗಿದ ಭಾವಗಳ ಹೆಕ್ಕಿ ತರುವಾಗ,
ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ, ನಿನ್ನ ಸಾಮೀಪ್ಯದ, ಆ ನಿನ್ನ ಸಾನಿಧ್ಯದ ನೆನಪು.
ಚುಮುಚುಮು ಚಳಿಯಲಿ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಅನುಭವ
ತಪಸ್ವಿನಿಯ ತಪೋಗಾಥೆಯಂಥ ಅನುಭಾವ:
ಬಾಗಿಲೊಳು ನಳನಳಿಸಿಹ  ಹಸಿರು ತೋರಣ
ಕೂಗಿ ಕರೆದಿದೆ ನಿನ್ನ, ಬರುವೆ ಎಂದೋ ನೀನು?
ನನ್ನ ಮನವ ತುಂಬಲು, ನನ್ನೆದೆಯ ಮನೆಯ ತುಂಬಲು
ಕಾಯುತಿದೆ ಜೀವ, ಆಸೆಯೆಂಬ ಹೊರೆಯ ಹೊತ್ತು
ಕಾಡಬೇಡ ಇನ್ನು, ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು ಬಿಡು
ಕನಸಿನಲ್ಲಾದರೂ  ಬಂದು ನನ್ನ ಜೊತೆಗೂಡು...

Deepada kelagina kattalu..

That was the 2nd or may be 3rd day of our Introspection, dont remember exactly. It was the day when kannada anthakshari was held. Previous years our team had won first place in that. But this time we managed only a second place. I was quite out of mood, but, nonetheless happy as staff anthakshari followed one for the students. It was organised by shruti and myself. We had great fun anchoring the show. Lolz.. Teachers were too good. They even got right the ones which we thought would be highly difficult. Didnt really expect that much of active participation and enthusiasm from their side.
It was about 3.30 pm when the programme ended. That was when i noticed the poetry competition was on the same day. It had kicked off in the morning and was about to close in another half an hours time. All of a sudden i felt, 'why shouldnt i be participating? I went to the info desk and saw the topics. Wow! this is it, this will be the topic of my poem, i thought. Guess what it was? 'ದೀಪದ ಕೆಳಗಿನ ಕತ್ತಲು...' There were two more topics as well which refused to register in my mind. I borrowed a sheet of paper, went to a corner( is the corner place which showers you with marvellous ideas or is it the loneliness which u perceive there is the culprit?) I sat over there in an attempt to transform my imagination onto the paper in the form of words. I had only 15 minutes to write my so called ' ಕವಿತೆ '. And thus my pen started playing with the paper. Once it came to a halt, i went straight upto the desk, asked for another sheet and sincerely copied the poem tidily onto the new sheet. I handed the sheet to the volunteer and left.

Months later, after i finished my internship, when i had forgotten about all these, i met Akshay hari. He said he had my certificate with him. I was perplexed, 'what certificate is it ?'. Then i realised my poem had been awarded 2nd place. Yeppeee..!! not bad, not bad at all..

This is what i wrote in 15 minutes..

ಬೀರುತಿದೆ ಬೆಳಕ ಜಗದೆಲ್ಲೆಡೆ , ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆ
ಬಾಳಿನ ತಮಸ್ಸನ್ನು ತೊಡೆಯುತ್ತ, ತನ್ನ ತಾನೇ ಸವೆಸುತ್ತ ;

ಆದರೂ ಅಳಿಸಿ ಹಾಕಲಾದೀತೆ ತನ್ನ ಕೆಳಗಿನ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು,

                          ತನ್ನ ನೆರಳಿನ ಮುಸುಕನ್ನು,

ಆ ಅಂಧಕಾರದ ಪೊರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಜಗವ ನೋಡುವ


                          ಆಸೆಯಿಲ್ಲವೆ ನಿನಗೆ?

ಓ ಹಣತೆಯೇ! ನಿನಗೇಕೆ ಈ ಪರಿ ನೋವು?

ನೀ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಜಗಕೆ ಬೆಳಕ ನೀಡುವಾಸೆ ಏಕೆ ನಿನಗೆ?

ಮಾನವರೇಕೆ ನಿನ್ನ ಹಾಗಿಲ್ಲ? ಏಕೆ ಈ ರೋಷ, ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆ?

ತಾನು ತನ್ನದು ಎನ್ನುವ ಹುಚ್ಚು ಹಂಬಲ !

ಬಾ ಹಣತೆ, ಬೇಗ ಬಾ, ಬೀರು ನಿನ್ನ ಬೆಳಕನ್ನು,

                  ಸಾರು ನಿನ್ನ ನಿಲುವನ್ನು, ಮಾದರಿಯಾಗು ಜಗಕೆ

ನಿನ್ನ ನೋಡಿಯಾದರೂ ಮಾನವ ಕಲಿಯಲಿ, ತನ್ನತನವನ್ನು ಬಿಡಲಿ,

                  ವಿಶ್ವಮಾನವನಾಗಲಿ,
ಒಳ್ಳೆಯತನವೇ ಎಂದಿಗೂ ಗೆಲ್ಲಲಿ...     

Bayake!!

ತಿಳಿನೀರ ಕೊಳದೊಳು ಮುದುಡಿದ ತಾವರೆಗೆ
ಸೂರ್ಯನ ಎಳೆಬಿಸಿಲ ಕಾಂತಿಯದು ಸಾಕಲ್ಲವೇ ?
              ಬಯಕೆ ತೋಟದ ಬೇಲಿಯೊಳಗಣ ಹೂವಿಗೆ
              ಜೇನ ಹೀರುವ ದುಂಬಿಯ ಒಲುಮೆಯ ಕರೆಯೊಂದೆ ಸಾಕಲ್ಲವೇ?
ಸೂರ್ಯನ ತೇಜಸ್ಸಿನೂಳು ಕಾದು ನಿಂತ ಇಳೆಗೆ
ಮೊದಲ ಸೋನೆ ಮಳೆಯ ಬಿಸಿ ಅಪ್ಪುಗೆಯೊಂದೆ ಸಾಕಲ್ಲವೇ?
              ಈ ಬಾಳ ಪಯಣದಲಿ ನೀ ಜೊತೆಯಿರುವಾಗ
              ನನಗಿನ್ನೇನು ಬೇಕು? ಓ! ಬಂಧುವೇ !! ನಿನ್ನ ನಗೆಯೊಂದೇ ಸಾಕೆನಗೆ
              ನಿನ್ನದೊಂದು ನಗೆಯೇ ಸಾಕು..
 
My first effort in kannada poetry... I know, it s like a small girl's writing. But, I bet it feels great to get started.. More will follow...